img-footer

سرطان لوبولار مهاجم؛ کارسینوم لوبولار مهاجم پستان

سرطان لوبولار مهاجم یکی از انواع خاص سرطان پستان است که در سلول‌های لوبول‌ های تولید کننده شیر آغاز می‌شود و به مرور به بافت‌های اطراف گسترش می‌یابد. این نوع سرطان با ویژگی‌ هایی آرام و گاه خاموش بروز می‌کند، به طوری که در مراحل اولیه ممکن است علائمی آشکار ایجاد نکند. همین ویژگی‌ ها باعث شده که تشخیص زود هنگام آن اهمیت ویژه‌ای پیدا کند. با پیشرفت‌های علمی و آگاهی بیشتر در حوزه سلامت پستان، امروزه شناخت بهتر این بیماری می‌تواند نقش مهمی در درمان موفقیت‌ آمیز آن ایفا کند. در این مقاله، به بررسی ویژگی‌ها، عوامل خطر، شیوه‌ های تشخیص و روش‌ های درمان سرطان لوبولار مهاجم می‌پردازیم تا تصویر واضح‌ و کاربردی‌ تری از این بیماری در اختیار شما قرار دهیم.

سرطان لوبولار مهاجم چیست؟

سرطان لوبولار مهاجم نوعی از سرطان پستان است که در سلول‌های لوبول‌ها، یعنی غدد تولید کننده شیر، شکل می‌گیرد و به مرور به بافت‌های اطراف نفوذ می‌کند. برخلاف برخی دیگر از انواع سرطان پستان که توده‌ای مشخص ایجاد می‌کنند، سرطان لوبولار مهاجم اغلب به صورت پراکنده رشد کرده و تشخیص آن در مراحل اولیه دشوارتر است. این نوع سرطان ممکن است بدون ایجاد تغییرات واضح در ماموگرافی پیشرفت کند و گاهی تنها با لمس تغییرات ظریف در بافت پستان یا مشاهده علائم غیرمعمولی مانند احساس سفتی یا تغییر در ظاهر پستان شناسایی شود. اهمیت شناخت دقیق این بیماری در این است که درمان به‌ موقع تاثیر قابل توجهی در زندگی بیماران دارد.

علائم سرطان لوبولار سینه

علائم سرطان لوبولار سینه در مراحل اولیه بسیار خفیف یا حتی نامحسوس هستند، به همین دلیل ممکن است تشخیص آن دشوار باشد. برخلاف بسیاری از سرطان‌های پستان، این نوع سرطان کمتر به صورت یک توده مشخص ظاهر می‌شود. از جمله علائم شایع می‌توان به تغییرات ظاهری پستان مانند تورم یا ضخیم شدن قسمتی از بافت، احساس سفتی یا سنگینی در ناحیه‌ای از سینه، تغییر در شکل یا تقارن پستان‌ها و در برخی موارد تو رفتگی نوک سینه اشاره کرد. درد در پستان به ندرت از علائم اولیه است، اما در موارد پیشرفته‌ ممکن است بروز کند. در صورت مشاهده هرگونه تغییر غیرمعمول در بافت یا ظاهر سینه، مراجعه به پزشک برای بررسی‌ های بیشتر بسیار مهم است.

دلایل شیوع سرطان لوبولار سینه

سرطان لوبولار سینه (Invasive Lobular Carcinoma یا ILC) یکی از انواع سرطان پستان است که در لوبول‌ها (غدد تولیدکننده شیر) شروع می‌شود.
دلایل اصلی شیوع این نوع سرطان کاملاً مشخص نیست، ولی بر اساس تحقیقات، عوامل مؤثر شامل این موارد می‌شود:

  1. سن بالا: خطر ابتلا به سرطان لوبولار با افزایش سن، به ویژه بالای ۵۵ سال، بیشتر می‌شود.
  2. تغییرات هورمونی: مصرف طولانی‌مدت هورمون‌های جایگزین (مثلاً استروژن-پروژسترون بعد از یائسگی) ریسک ILC را بالا می‌برد.
  3. سابقه خانوادگی یا ژنتیک: داشتن سابقه خانوادگی سرطان سینه یا جهش‌ های ژنتیکی (مثل BRCA1 و BRCA2) می‌تواند نقش داشته باشد، اگرچه در ILC نسبت به نوع داکتال، نقش ژنتیک کمی کمتر است.
  4. چاقی:چاقی پس از یائسگی سطح هورمون‌های استروژن را بالا می‌برد و می‌تواند خطر سرطان لوبولار را بیشتر کند.
  5. سابقه بیماری‌ های خوش‌ خیم سینه: بعضی از تغییرات خوش‌خیم در بافت سینه (مثل Lobular Carcinoma In Situ یا LCIS) خطر ابتلا را افزایش می‌دهد.
  6. مصرف الکل: مصرف مداوم الکل می‌تواند ریسک ابتلا به سرطان سینه را بالا ببرد.
  7. قرار گرفتن در معرض پرتودرمانی: اگر فردی در سنین پایین (مثلا برای درمان لنفوم) پرتو درمانی قفسه سینه داشته باشد، احتمال ابتلا افزایش پیدا می‌کند.

تفاوت سرطان لوبولار با سرطان داکتال چیست؟

سرطان لوبولار و سرطان داکتال هر دو از شایع‌ ترین انواع سرطان پستان هستند، اما تفاوت‌های مهمی با یکدیگر دارند. سرطان داکتال (Ductal Carcinoma) در مجاری شیردهی سینه آغاز می‌شود و معمولا به صورت یک توده مشخص قابل لمس است، در حالی که سرطان لوبولار (Lobular Carcinoma) از لوبول‌های تولیدکننده شیر منشأ می‌گیرد و تمایل دارد به شکلی پراکنده‌ و کمتر توده‌ای رشد کند. به همین دلیل، سرطان لوبولار در مراحل اولیه ممکن است در ماموگرافی یا معاینه فیزیکی سخت‌ تشخیص داده شود. همچنین رفتار این دو نوع سرطان در گسترش به بافت‌های اطراف و پاسخ به درمان‌ها نیز ممکن است متفاوت باشد. به طور کلی، تشخیص دقیق نوع سرطان برای انتخاب بهترین روش درمانی اهمیت زیادی دارد.

همه بیماران سرطان لوبولار نیاز به برداشتن کامل سینه دارند؟

خیر، همه بیماران مبتلا به سرطان لوبولار نیازی به برداشتن کامل سینه (ماستکتومی) ندارند. انتخاب روش جراحی بستگی به اندازه تومور، محل گسترش آن در سینه، وضعیت سلامت کلی بیمار و ترجیحات شخصی او دارد. در بسیاری از موارد، اگر تومور کوچک باشد و چند ناحیه وسیع را درگیر نکرده باشد، می‌توان با جراحی حفظ سینه (لومپکتومی) که فقط بخش سرطانی سینه برداشته می‌شود، درمان را انجام داد. البته گاهی اوقات به دلیل ویژگی‌های خاص سرطان لوبولار — مثل پخش پراکنده و چندکانونی بودن در بافت — پزشک ممکن است ماستکتومی را توصیه کند. در هر صورت، تصمیم نهایی با مشاوره دقیق با جراح و تیم درمانی گرفته می‌شود.

مردان هم به سرطان لوبولار سینه مبتلا می‌شوند؟

سرطان لوبولار سینه در مردان بسیار نادر است. دلیل این موضوع آن است که مردان بافت لوبولی بسیار کمی در سینه‌های خود دارند، چون لوبول‌ها (غدد تولیدکننده شیر) عمدتا در اثر فعالیت هورمون‌های زنانه در بدن زنان شکل می‌گیرند. بیشتر موارد سرطان سینه در مردان از نوع داکتال (سرطان مجاری شیردهی) است. با این حال، اگرچه احتمال آن بسیار کم است، اما در شرایط خاص هورمونی یا ژنتیکی، مردان هم ممکن است به سرطان لوبولار مبتلا شوند. بنابراین اگر مردی هرگونه تغییر غیرعادی در بافت سینه خود مشاهده کند، مهم است که به پزشک مراجعه کند.

سرطان لوبولار سرعت رشد بالایی دارد؟

خیر، معمولاً سرطان لوبولار سرعت رشد بالایی ندارد. این نوع سرطان اغلب به آرامی رشد می‌کند و نسبت به برخی انواع دیگر سرطان سینه، مثل بعضی از زیرگروه‌های سرطان داکتال، پیشرفت کندتری دارد. با این حال، یکی از ویژگی‌های سرطان لوبولار این است که می‌تواند به صورت پنهان و پراکنده در بافت سینه گسترش یابد، بدون اینکه توده مشخصی ایجاد کند. همین موضوع ممکن است باعث شود تشخیص آن در مراحل اولیه دشوارتر باشد و گاهی اوقات بیماری در زمان تشخیص گسترده‌تر از حد انتظار باشد. بنابراین پیگیری منظم و دقیق در بیمارانی که در معرض خطر هستند اهمیت زیادی دارد.

img-footer

دکتر محمد سراج

دکتر محمد سراج (شماره نظام پزشکی 120014) با سابقه چندین ساله خود، تاکنون بیش از 5000 جراحی زیبایی و پیکرتراشی و جراحی های مرتبط با سرطان پستان و تیروئید را با موفقیت و رضایتمندی به سرانجام رساندند. ایشان نفر اول دوره فلوشیپی فوق تخصصی جراحی کانسر و آنکوپلاستیک پستان در دانشگاه شهید بهشتی شدند. "بیماران توجه داشته باشند، تمامی مقالات سایت توسط دکتر محمد سراج بازبینی شده اند."

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فهرست محتوا