بسیاری از بیمارهایی که از دست بیماری سرطاان سینه رهایی پیدا کردند، بعد از آن با خیال راحت به زندگی خود ادامه میدهند اما این افراد معمولا دو دسته هستند. دسته اول افرادی که به طور نظم پستان های خود را بعد از درمان سرطن چک میکنند و به طور کلی به چکاپ های بعد از درمان سرطان سینه اهمیت میدهند. دسته دوم بیمارانی هستند که بعد از درمان سرطن سینه دیگر بیخیال شده و هیچگونه چکاپ و بررسی پزشکی دیگری را به صورت دوره ای انجام نمیدهند. درواقع بیماری سرطان حتی بعد از درمان هم باید برای شما یک موضوع مهم و حساس باشد و نیاز به توجه دوره های مختلف دارد تا مجدد هیچ مشکلی به وجود نیاید.
بهترین دکتر برای چکاپ بعد از درمان سرطان سینه در تهران
شاید شما هم بعد از درمان سرطان سینه خیالتان هنوز راحت نباشد و در مورد درمان کامل نیز نگران باشید. به شما توصیه میشود که برای روند بررسی های تشخیصی و درمانی به بهترین جراح سینه در تهران مراجعه داشته باشید. با این حال اگر در شهر دیگری بودید و درمان خود را به هر شکلی که بود، انجام دادید، باز هم مهم است که توسط بهترین دکتر درمان سرطان سینه مورد بررسی قرار بگیرید تا با هیچ مشکلی روبرو نشوید.
مهمترین بررسی و چکاپ های لازم بعد از درمان سرطان سینه
درواقع باید بیان کنیم که همه چکاپ هایی که در دوره های مختلف بعد از درمان این بیماری بدخیم وجود دارد دارای اهمست است. در این بخش برخی از مهمترین و اصلی ترین ها را برای شما بیان خواهیم کرد تا بتوانید با آگاهی بیشتر، زندگی خود را به بهترین شکل ممکن در سلامتی سپری کنید.
ویزیتهای منظم با جراح خود
بعد از اتمام درمان سرطان سینه، پیگیری های منظم با پزشک یا انکولوژیست از اهمیت زیادی برخوردار است. در سه سال اول هر ۳ تا ۶ ماه یک بار باید ویزیت شوید، سپس تا پایان سال پنجم هر ۶ تا ۱۲ ماه و بعد از آن سالی یکبار. در این ملاقاتها، پزشک علائم جدید را بررسی میکند، عوارض جانبی درمانها را تحت نظر میگیرد و احتمال بازگشت بیماری را ارزیابی مینماید. همچنین فرصت خوبی برای مطرح کردن نگرانیها یا مشکلات جسمی و روحی است.
ماموگرافی سالانه
اگر بعد از درمان، بخشی از بافت سینه یا یکی از سینهها باقی مانده باشد، انجام ماموگرافی سالانه بسیار مهم است. این تصویربرداریحدود ۶ تا ۱۲ ماه پس از پایان پرتودرمانی یا جراحی انجام میشود. هدف، تشخیص زودهنگام عود سرطان یا پیدایش تومور جدید در همان سینه یا سینهی مقابل است.
سونوگرافی یا MRI سینه
در برخی موارد، به ویژه برای زنان با بافت متراکم سینه، سن پایین، یا سابقه خانوادگی سرطان، پزشک ممکن است انجام سونوگرافی یا MRI سینه را در کنار ماموگرافی توصیه کند. این روشها تصویری دقیقتر از بافت سینه ارائه میدهند و در شناسایی تغییرات کوچک مؤثرتر هستند.
آزمایش خون (عملکرد کبد، کلیه و شمارش سلولی)
برای بررسی سلامت عمومی بدن، آزمایشهای خون مانند تست عملکرد کبد و کلیه، و شمارش سلولهای خونی انجام میشود. این چکاپها بهخصوص در افرادی که شیمیدرمانی یا داروهای خاص دریافت کردهاند اهمیت دارد، چون ممکن است این درمانها به برخی اندامهای داخلی آسیب بزنند.
اسکن استخوان
این تصویربرداری زمانی انجام میشود که بیمار علائمی مانند دردهای استخوانی مداوم داشته باشد، یا پزشک احتمال دهد که سرطان به استخوانها گسترش یافته باشد. اسکن استخوان به تشخیص متاستاز استخوانی یا حتی مشکلات غیرسرطانی مانند پوکی استخوان نیز کمک میکند.
سی تی اسکن یا PET Scan
این نوع تصویربرداریها پیشرفتهترند و زمانی انجام میشوند که بیمار علائم خاصی مانند سرفهی مزمن، درد مداوم، تنگی نفس یا کاهش وزن بیدلیل داشته باشد. هدف از این اسکنها، بررسی متاستاز در سایر نواحی بدن مثل ریه، کبد یا غدد لنفاوی است.
بررسی عملکرد قلب اکوکاردیوگرافی یا MUGA Scan
برخی داروهای شیمیدرمانی مثل تراستوزوماب (Herceptin) یا آنتراسایکلینها میتوانند به عضله قلب آسیب وارد کنند. بنابراین اگر این داروها بخشی از درمان شما بودهاند، بررسی عملکرد قلب با اکوکاردیوگرافی یا اسکن قلبی ضروری است تا از سلامت قلب مطمئن شوید.
بررسی تراکم استخوان (DEXA Scan)
در بیمارانی که داروهای ضد هورمونی مانند تاموکسیفن یا مهارکنندههای آروماتاز مصرف میکنند، خطر کاهش تراکم استخوان و پوکی استخوان افزایش مییابد. تست DEXA برای اندازهگیری تراکم استخوان انجام میشود و در صورت نیاز، دارو یا مکمل مناسب تجویز خواهد شد.
ارزیابی سلامت روان و حمایتهای روانشناختی
تجربه سرطان و درمان آن میتواند فشار روحی زیادی به همراه داشته باشد. بسیاری از بیماران پس از درمان دچار اضطراب، افسردگی یا ترس از بازگشت بیماری میشوند. جلسات مشاوره با روانشناس یا روانپزشک میتواند به بهبود کیفیت زندگی، آرامش ذهنی و پذیرش شرایط جدید کمک کند.
بررسی سلامت جنسی و باروری
درمانهایی مانند شیمیدرمانی یا هورموندرمانی ممکن است روی میل جنسی، چرخه قاعدگی یا قدرت باروری تأثیر بگذارند. بررسی این موارد و مشاوره تخصصی به شما کمک میکند راه حلهایی برای بهبود وضعیت جنسی و تصمیم گیری در مورد فرزندآوری پیدا کنید.
پیگیری درمانهای هورمونی
اگر داروی تاموکسیفن یا مهارکنندههای آروماتاز برایتان تجویز شده، این درمان ممکن است تا ۵ یا حتی ۱۰ سال ادامه داشته باشد. پیگیری منظم برای بررسی اثربخشی دارو، عوارض احتمالی، و تصمیم گیری در مورد ادامه یا تغییر دارو بسیار اهمیت دارد.
بعد از درمان سرطان سینه چه مدت باید تحت پیگیریهای منظم پزشکی باقی بمانم؟
بعد از درمان سرطان سینه، مدت زمان پیگیری های منظم پزشکی بستگی به نوع درمان انجام شده، وضعیت بیمار و ریسک عود بیماری دارد. در ۳ سال اول پس از درمان، بیمار باید هر ۳ تا ۶ ماه یک بار به پزشک مراجعه کند تا علائم جدید بررسی شود و احتمال عود بیماری ارزیابی گردد. از سال چهارم تا پنجم، ویزیتها به فواصل ۶ تا ۱۲ ماه یک بار تغییر میکنند. بعد از پنج سال اول، که مرحله بحرانی عود سرطان بهپایان میرسد، این پیگیریها به سالی یک بار کاهش مییابد. البته این دورهها بسته به شرایط فردی بیمار و نظر پزشک میتواند متغیر باشد.
اگر یکی از سینه هایم را برداشته باشم باز هم باید بعد از درمان سرطان ماموگرافی کنم؟
حتی اگر یکی از سینههای شما طی درمان برداشته شده باشد یعنی ماستکتومی یک طرفه انجام داده باشید، همچنان نیاز است که سینه باقی مانده به طور منظم با ماموگرافی بررسی شود. ماموگرافی سالانه برای سینهای که باقی مانده، بخش مهمی از پیگیریهای پس از درمان است، چون احتمال ایجاد سرطان جدید در آن سینه همچنان وجود دارد. همچنین در برخی موارد خاص، حتی ناحیهی جراحی ماستکتومی نیز ممکن است با روشهای تصویربرداری دیگر یا معاینه بالینی ارزیابی شود، به خصوص اگر نشانهای غیرعادی دیده شود. بنابراین حتی در صورت برداشتن یک سینه، چکاپهای منظم از جمله ماموگرافی همچنان بخشی مهم از برنامه مراقبتی شما محسوب میشوند.
مصرف تاموکسیفن یا مهارکنندههای آروماتاز چه مدت باید ادامه پیدا کند؟
مدت زمان مصرف تاموکسیفن یا مهارکنندههای آروماتاز بین ۵ تا ۱۰ سال است، اما این زمان بسته به شرایط فردی بیمار، مرحله و نوع سرطان، سن، وضعیت یائسگی و پاسخ به درمان ممکن است متفاوت باشد. در اغلب موارد، بیماران ابتدا برای ۵ سال این داروها را مصرف میکنند، و پس از آن پزشک بر اساس خطر بازگشت سرطان، ممکن است مصرف را تا ۱۰ سال تمدید کند.
برای زنانی که پیش از یائسگی هستند، تاموکسیفن تجویز میشود. در زنان یائسه، احتمال دارد از مهارکنندههای آروماتاز مانند لتروزول، آناستروزول یا اگزمستان استفاده شود. گاهی نیز درمان با تاموکسیفن آغاز میشود و در ادامه به مهارکننده آروماتاز تغییر میکند، یا بالعکس.
ادامه یا قطع درمان باید با مشورت پزشک انجام شود، چون این داروها علاوه بر کاهش احتمال عود سرطان، میتوانند عوارضی مانند گرگرفتگی، خشکی واژن، درد مفاصل یا کاهش تراکم استخوان ایجاد کنند که نیاز به بررسی و مدیریت دارد.
