img-footer

بیماری پاژه پستان

بیماری پاژه پستان یکی از نادرترین انواع سرطان‌های پستان است که عمدتا نوک پستان و ناحیه آرئول را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این بیماری با علائمی مانند خارش، قرمزی، پوسته‌ریزی و گاهی درد در ناحیه پستان آغاز می‌شود که ممکن است در نگاه اول شبیه به یک مشکل پوستی ساده به نظر برسد. با این حال، اهمیت تشخیص به‌ موقع این بیماری در جلوگیری از پیشرفت آن و افزایش موفقیت درمان بسیار بالاست. بیماری پاژه پستان معمولا با دیگر اختلالات پستانی همراه است و در برخی موارد نشانه وجود یک تومور زیرین در بافت پستان است. آگاهی‌ بخشی و توجه به علائم اولیه این بیماری نقشی حیاتی در بهبود و حفظ سلامت بیماران ایفا می‌کند.

بیماری پاژه پستان چیست؟

بیماری پاژه پستان یک نوع نادر از سرطان پستان است که بیشتر در نوک پستان و اطراف آن شروع می‌شود. این بیماری به طور معمول به صورت تغییرات پوستی در ناحیه نوک پستان و هاله خود را نشان می‌دهد. بیماری پاژه با سرطان پستان داخلی، به ویژه سرطان داکتال در مرحله اولیه که در مجاری شیری پستان شروع می‌شود، ارتباط دارد.

بیماری پاژه پستان

این بیماری به دلیل تغییرات پوستی که مشابه مشکلات غیر سرطانی مانند اگزما است، در ابتدا نادیده گرفته می‌شود یا به اشتباه تشخیص داده شود. تشخیص دقیق و زودهنگام بیماری پاژه بسیار مهم است، زیرا در صورت درمان مناسب، شانس بهبودی و کنترل بیماری بیشتر است.

علائم بیماری پاژه پستان

علائم بیماری پاژه پستان در ناحیه نوک پستان و هاله آن ظاهر می‌شوند و شامل تغییرات پوستی مختلف هستند. برخی از علائم رایج این بیماری عبارتند از:

  • قرمزی و التهاب: نوک پستان و هاله قرمز و ملتهب می‌شوند.
  • خشکی و پوسته ‌پوسته شدن: پوست نوک پستان خشک شده و پوسته ‌پوسته می‌شود، که شبیه به اگزما یا سایر مشکلات پوستی است.
  • خارش و سوزش: افراد مبتلا به بیماری پاژه احساس خارش یا سوزش در ناحیه نوک پستان دارند.
  • ترشح از نوک پستان: ترشحاتی از نوک پستان خارج می‌شود که گاهی خون‌آلود یا زرد رنگ است.
  • تورم و تغییرات در شکل نوک پستان: نوک پستان به سمت داخل فرورفته یا تغییر شکل می‌دهد.
  • درد و حساسیت: در برخی از موارد، فرد احساس درد یا حساسیت در ناحیه نوک پستان خواهد داشت.

✅✅✅ این مطلب هم برای شما مفید است: علائم سرطان سینه

تشخیص پاژه پستان چگونه است؟

تشخیص بیماری پاژه پستان با ارزیابی بالینی و آزمایشات تخصصی صورت می‌گیرد. پزشک ابتدا تغییرات پوستی در ناحیه نوک پستان و هاله را بررسی می‌کند و تاریخچه پزشکی بیمار را جویا می‌شود. سپس، برای تأیید تشخیص، از آزمایشاتی مانند ماموگرافی و سونوگرافی پستان استفاده می‌شود تا هرگونه توده یا تغییرات در بافت پستان شناسایی شود. در بسیاری از موارد، بیوپسی برای بررسی وجود سلول ‌های سرطانی ضروری است. در بیوپسی، بافت مشکوک به آزمایشگاه ارسال می‌شود تا نوع سرطان شناسایی گردد. تشخیص سریع و دقیق بیماری پاژه برای شروع درمان به موقع و جلوگیری از پیشرفت بیماری بسیار مهم است.

بیماری پاژه پستان قابل پیشگیری است؟

بیماری پاژه پستان به طور خاص قابل پیشگیری نیست، زیرا علت دقیق آن هنوز به طور کامل شناخته نشده است و عوامل زیادی در بروز این بیماری نقش دارند، از جمله عواملی مانند ژنتیک و هورمون ‌ها. با این حال، مانند بسیاری از انواع سرطان پستان، رعایت برخی از نکات و سبک زندگی سالم به کاهش خطر ابتلا به بیماری ‌های پستان کمک می‌کند. این اقدامات شامل انجام معاینات منظم پستان، انجام ماموگرافی یا سایر تست ‌های تصویربرداری در سنین مناسب، حفظ وزن سالم، تغذیه مناسب، پرهیز از مصرف الکل و سیگار  و فعالیت بدنی منظم است.

چه مواردی برای بیماری پاژه پستان خطرساز هستند؟

بیماری پاژه پستان با سرطان پستان، به‌ ویژه سرطان داکتال در ارتباط است. چندین عامل احتمال ابتلا به این بیماری را افزایش می‌دهند که شامل موارد زیر است:

  • سابقه خانوادگی سرطان پستان: داشتن سابقه خانوادگی از سرطان پستان، به‌ ویژه در نزدیکان درجه یک مانند مادر یا خواهر، خطر ابتلا به بیماری پاژه را افزایش می‌دهد.
  • افزایش سن: بیماری پاژه در زنان بالای 50 سال، به‌ویژه در دوران یائسگی، شایع ‌تر است.
  • هورمون‌ های زنانه: قرار گرفتن در معرض هورمون‌ های استروژن و پروژسترون به مدت طولانی  مانند استفاده طولانی ‌مدت از درمان ‌های هورمونی پس از یائسگی خطر ابتلا به سرطان پستان و بیماری پاژه را افزایش می‌دهد.
  • ژنتیک و جهش‌ های ژنی: جهش در ژن‌ های BRCA1 و BRCA2 که با افزایش خطر ابتلا به سرطان پستان مرتبط هستند، فرد را مستعد ابتلا به بیماری پاژه می‌کند.
  • داشتن سرطان پستان قبلی: اگر فردی پیش‌ تر مبتلا به سرطان پستان شده باشد، احتمال ابتلا به بیماری پاژه یا سایر انواع سرطان ‌های پستان در آینده افزایش می‌یابد.
  • تاریخچه شخصی از مشکلات پستان: داشتن مشکلات غیر سرطانی در پستان مانند تغییرات فیبروکیستیک یا توده ‌های پستانی برخی از عوامل خطر را افزایش می‌دهد.

اگرچه این عوامل خطر ابتلا به بیماری پاژه را افزایش می‌دهند، باید توجه داشت که این بیماری در افرادی بدون سابقه خطرات فوق نیز ایجاد می‌شود. به همین دلیل، انجام معاینات منظم پستان و مراجعه به بهترین جراح سینه در صورت مشاهده هرگونه تغییر در نوک پستان یا هاله آن بسیار مهم است.

روش های درمان پاژه پستان

درمان بیماری پاژه پستان به نوع و مرحله بیماری بستگی دارد. درمان‌ های اصلی این بیماری شامل موارد زیر هستند:

  • جراحی: اولین روش درمانی برای بیماری پاژه پستان جراحی است. جراح تومور یا بافت سرطانی را از طریق عمل جراحی برمی‌دارد. در بسیاری از موارد، جراحی برای برداشتن تومور محدود به نوک پستان و هاله است، اما اگر سرطان به سایر قسمت‌ های پستان سرایت کرده باشد، نیاز به برداشتن کل پستان می‌باشد.
  • پرتو درمانی : پس از جراحی، در برخی موارد پرتو درمانی برای از بین بردن هرگونه سلول سرطانی باقی‌ مانده در ناحیه پستان یا اطراف آن توصیه می‌شود. این روش به ویژه در درمان سرطان‌ های داکتال یا در مراحل پیشرفته ‌تر بیماری مفید است.
  • شیمی ‌درمانی: در صورتی که سرطان به سایر نقاط بدن گسترش یافته باشد یا نوع تهاجمی سرطان پاژه تشخیص داده شود، پزشک شیمی ‌درمانی را توصیه می‌کند. این درمان به وسیله داروهایی انجام می‌شود که سلول ‌های سرطانی را از بین می‌برد یا رشد آن ‌ها را متوقف می‌کند.
  • درمان هورمونی: اگر سرطان هورمون‌ گیرنده مثبت باشد یعنی رشد آن به هورمون‌ های زنانه مانند استروژن وابسته باشد  درمان‌های هورمونی مانند داروهای مهار کننده استروژن برای جلوگیری از رشد بیشتر سلول‌ های سرطانی مفید می‌باشند.
img-footer

دکتر محمد سراج

دکتر محمد سراج (شماره نظام پزشکی 120014) با سابقه چندین ساله خود، تاکنون بیش از 5000 جراحی زیبایی و پیکرتراشی و جراحی های مرتبط با سرطان پستان و تیروئید را با موفقیت و رضایتمندی به سرانجام رساندند. ایشان نفر اول دوره فلوشیپی فوق تخصصی جراحی کانسر و آنکوپلاستیک پستان در دانشگاه شهید بهشتی شدند. "بیماران توجه داشته باشند، تمامی مقالات سایت توسط دکتر محمد سراج بازبینی شده اند."

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

فهرست محتوا